บทที่ 63

บทที่ 63

นางจัดตั้งค่ายกลได้อย่างคล่องแคล่วและงดงาม ทั้งยังควบคุมได้ด้วยตนเอง ในระดับหนึ่งสามารถทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นแกนทองคำผู้หนึ่งปวดหัวได้สักระยะหนึ่ง

ทว่าน่าแปลกที่ตาบ้านี่กลับสามารถฝ่าค่ายกลของนางมาได้อย่างง่ายดายเช่นนี้

ค่ายกลสังหารสิ้นซากของนางยังไม่ทันได้จัดเตรียมให้เรียบร้อย เขาก็ตามหาตัวนางเจอเสียแล้ว

ม่ออวี๋ถือหินที่ใช้สำหรับจัดวางค่ายกลไว้ในมือ รู้สึกกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย

นางไอแห้งๆ ออกมาคราหนึ่ง "เอ่อ... ท่านมาแล้ว ถ้าเช่นนั้น นั่งลงดื่มชาสักจานก่อนดีหรือไม่"

ค่ายกลนี้เพิ่งวางไปได้ไม่ถึงครึ่ง แต่อีกฝ่ายกลับจ้องมองอยู่เช่นนี้ นางเองก็รู้สึกเกรงใจที่จะทำต่อ

ฉินหลิงเฟิงย่อมรู้จักค่ายกล ในที่สุดเขาก็ละสายตาออกจากใบหน้าของม่ออวี๋อย่างยากลำบาก ก่อนจะมองเห็นก้อนหินเล็กๆ ที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นเหล่านี้อย่างชัดเจน