บทที่ 42

บทที่ 42

"ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยนี้แล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าของเจ้าสำนักคุนเหอจึงแข็งทื่อลงอย่างสิ้นเชิง"

กลางอากาศมีแสงสีฟ้าพาดผ่าน ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นข้างกายของม่ออวี๋อย่างกะทันหัน และหยิบกาเหล้าบนโต๊ะขึ้นมาเทใส่จอกให้ตัวเองอย่างเป็นกันเอง

"ไอ้แก่เอ๋ย จู่ ๆ ก็อุ้มศิษย์สายตรงของข้าไป เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่ มีอะไรจะพูดก็คุยกับข้าสิฟะ อย่าไปรังแกเด็กผู้หญิงเลยน่า เสี่ยวอวี๋อวี๋เอ๋ย ไม่ต้องกลัวนะ อาจารย์จะคอยหนุนหลังให้เอง"

หวางจื้อพลิกฝ่ามือ หยิบขวดสุราออกมาขวดหนึ่งแล้วรินใส่จอกให้ม่ออวี๋

"ลองชิมดูสิ นี่คือสุราดอกท้อที่อาจารย์เพิ่งขุดขึ้นมาสด ๆ ร้อน ๆ เหมาะกับเด็กผู้หญิงวัยอย่างเจ้าดื่มที่สุดแล้ว"

ม่ออวี๋ประหลาดใจเล็กน้อย "อาจารย์ ท่านมาได้อย่างไร"

"ศิษย์พี่จวินเฮ่าของเจ้าส่งข่าวมาบอกข้าน่ะสิ"