บทที่ 38

บทที่ 38

ม่ออวี๋กวาดสายตาสำรวจไปรอบ ๆ เมื่อเห็นว่าในกลุ่มผู้คนที่กำลังถูกรุมซ้อมของสำนักสุ่ยหยุนนั้นไม่มีเงาของกงม่านอยู่ด้วย จึงค่อยรู้สึกวางใจลงได้เปลาะหนึ่ง

เพียงแต่ ในกลุ่มคนดูเหมือนจะไม่เห็นร่องรอยของไป๋โหรวจิ้งเช่นกัน

อวี่จวินเฮ่าก็สังเกตเห็นจุดนี้เช่นกัน เขาแอบคิดในใจว่าผู้หญิงคนนี้ออกไปก่อเรื่องปวดหัวอะไรขึ้นมาอีกแล้ว

ทว่าในตอนนั้นเอง หญิงสาวจากสำนักสุ่ยหยุนกลุ่มหนึ่งก็เดินตรงเข้ามาไม่ไกลนัก

และในกลุ่มนั้น ไป๋โหรวจิ้งผู้มีความงดงามโดดเด่นสะดุดตาก็ได้ดึงดูดสายตาของศิษย์ที่เดินผ่านไปมาเอาไว้อย่างอยู่หมัด