กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 36
ม่ออวี๋หาได้โกรธเคืองไม่ นางเพียงยิ้มบาง ๆ แล้วก้าวเข้าไปตบไหล่ของหลวนรั่วเบา ๆ อย่างสั่งสอนด้วยความหวังดี
"ไม่นึกเลยว่าคุณชายหลวนจะเป็นคนผิวเผินเช่นนี้ พลังยุทธ์สูงส่งแล้วจะทำให้มีวิสัยทัศน์กว้างไกลด้วยอย่างนั้นหรือ ข้าว่าไม่เสมอไปกระมัง"
นางส่ายศีรษะเบา ๆ "ช่างเถอะ ข้าก็แค่วิพากษ์วิจารณ์ไปเรื่อยเปื่อย"
กลับเป็นอวี่จวินเฮ่าที่เหลือบมองเขาด้วยแววตาดูแคลน
"ไม่ใช่กระมัง สมบัติวิเศษประจำชีวิตของศิษย์สำนักพวกเจ้ามีส่วนประกอบของรากไร้รอยอยู่จริง ๆ หรือ"
ถูกม่ออวี๋พูดจี้ใจดำเข้าเต็มเปา!
การหลอมสร้างสมบัติวิเศษประจำชีวิตของศิษย์สำนักพวกเขานั้น ล้วนมีส่วนประกอบอย่างรากไร้รอยอยู่จริง ๆ
หลวนรั่วโกรธจนกัดฟันกรอด