บทที่ 25

บทที่ 25

วันนี้ ม่ออวี๋ที่โหมอ่านนิยายประโลมโลกจนดึกดื่นมาทั้งคืน อุตส่าห์ตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อเตรียมบำเพ็ญเพียรดูดซับปราณแสงม่วง

อวี่จวินเฮ่าที่ยังคงเฝ้ามองอยู่ในเงามืดพลันเกิดความรู้สึกราวกับ 'บุตรสาวบ้านตนเติบโตเป็นสาวแล้ว' ขึ้นมาเสียอย่างนั้น

ยายหนูตัวแสบคนนี้รู้จักขยันขันแข็งเสียที

ทว่า พอเธอนั่งลงได้ไม่ทันไร ในหัวก็มีแต่พล็อตเรื่องที่อ่านเมื่อคืนนี้เต็มไปหมด

บัณฑิตสอบได้อันดับหนึ่งเป็นจอหงวนในที่สุด เดินทางกลับมาหมายจะแต่งงานกับแม่นาง แต่กลับพบเพียงจดหมายลาจากทิ้งไว้ในห้องของนาง...

เนื้อหาหลังจากนั้นเป็นอย่างไรแล้วนะ? ถ้าไม่ได้อ่านต่อคงอึดอัดจนอกแตกตายแน่

ไม่ได้การ ต้องตั้งใจบำเพ็ญเพียร ห้ามมีความคิดวอกแวกเด็ดขาด