เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72
เมื่อนางเดินไปจนถึงส่วนลึก เปิดประตูหินที่สลักลวดลายและอักขระประหลาด นางเห็นโถงชั้นในที่ตกแต่งไว้อย่างวิจิตรบรรจง และเห็นบุคคลที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ที่อยู่ไกลออกไปที่สุด
โรซามอนด์ตะโกนเรียกแล้ววิ่งเข้าไป:
“คุณปู่——!”
นางโผเข้ากอดร่างสูงผอมนั้น ซุกใบหน้าลงกับเคราเส้นยาวของเขาพลางเขย่าแขนเขา “หนูนึกว่าจะต้องรออีกตั้งปีกว่าถึงจะได้พบคุณปู่เสียอีกค่ะ”
นางยังพูดไม่ทันขาดคำ คุณปู่ก็คว้าคอเสื้อนางแล้วดึงถอยหลังไปเล็กน้อย
โรซามอนด์ยืนตัวเรียบร้อยอยู่ข้างๆ แอบสังเกตสีหน้าของคุณปู่
บนใบหน้าแห้งตอบของคุณปู่มีรอยเหี่ยวย่นปรากฏชัด เขากำลังขมวดคิ้วอย่างเคร่งขรึม ดวงตาสีเทากวาดมองนางอย่างพินิจพิเคราะห์ ริมฝีปากบางใต้จมูกงุ้มเม้มแน่น โรซามอนด์รับรู้ได้ทันทีว่าอารมณ์ของคุณปู่ดูไม่ค่อยสู้ดีนัก
“คุณปู่คะ?” นางเรียกเสียงเบา
ดวงตาของคุณปู่ขยับมองนาง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “กริฟฟินดอร์? งั้นรึ?”