เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 71
“ไม่!” แฮร์รี่อยากจะยันตัวลุกขึ้นนั่ง ทว่าร่างกายกลับเจ็บปวดรวดร้าวเกินไป เขาจึงทิ้งตัวกระแทกกลับลงไปในแอ่งโคลนอีกครั้ง “ผมจะไปห้องพยาบาลครับ!”
โรซามอนด์เองก็อยากจะช่วยห้ามปราม “ศาสตราจารย์ล็อกฮาร์ตคะ…”
“โอ้ ไม่ต้องกังวลไปหรอก คุณแบล็ก พอรักษาแฮร์รี่เสร็จ ฉันก็จะรักษาให้เธอต่อเลย” ล็อกฮาร์ตเผยรอยยิ้มสมบูรณ์แบบ “แค่คาถาเล็กๆ คาถาเดียว แป๊บเดียวก็หายดีแล้ว”
โรซามอนด์ตกใจจนถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ชนเข้ากับวู้ด
วู้ดมีรอยยิ้มเปี่ยมล้นเต็มใบหน้า เขาดูราวกับคนสติหลุดไปแล้ว สองมือวางทาบลงบนไหล่ของโรซามอนด์ พลางเอ่ยอย่างดีใจ “ชนะแล้ว! ยอดเยี่ยมมากจริงๆ! ทุกคนเลย!”
“อย่า——”
เสียงห้ามปรามของแฮร์รี่พลันชะงักลงพร้อมกับแสงวาบที่สว่างขึ้นจากปลายไม้กายสิทธิ์ของล็อกฮาร์ต ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นลามไปทั่วทั้งแขนของเขา เขาไม่เจ็บแล้วจริงๆ ทว่าเขากลับไม่รู้สึกถึงแขนของตัวเองเลยด้วยซ้ำ
คอลินกำลังกดชัตเตอร์ถ่ายรูปแฮร์รี่ที่ตกตะลึง โรซามอนด์ถอยหลังด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เพราะล็อกฮาร์ตได้เบนสายตามาทางเธอแล้ว