เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 68
หลังจากดื่มยาแล้วเดินออกจากห้องพยาบาลมาสัมผัสสายลมเย็น โรซามอนด์กลับรู้สึกสบายขึ้นเล็กน้อย
ขณะใกล้จะถึงโถงใหญ่ เธอได้ยินเสียงขาดๆ หายๆ ดังขึ้น
“……หิวเหลือเกิน……นานมาแล้ว นานมากแล้ว……”
เธอก็หิวเหมือนกัน แต่โชคดีที่น่าจะไปทันช่วงท้ายของงานเลี้ยง ถ้าไม่ทันก็คงต้องไปหาอะไรกินที่ห้องครัว
“……ฆ่าคน……ถึงเวลาแล้ว……”
โอ้ ฆ่าคนงั้นเหรอ……เอ๊ะ?! เดี๋ยวสิ ใครเป็นคนพูดกันนะ?
เธอหยุดฝีเท้าลงกะทันหัน ยืนงงอยู่ที่หน้าประตูโถงใหญ่ เพื่อนที่รู้จักสังเกตเห็นเธอแล้วโบกมือให้
โรซามอนด์ยืนอยู่อึดใจหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงนั้นอีก เธอคิดว่าตัวเองคงป่วยจนเพ้อจนหูแว่วไปเอง เธอสะบัดหัวไล่ความคิดนั้นทิ้งแล้ววิ่งไปที่โต๊ะยาวของกริฟฟินดอร์
“เธอเป็นอย่างไรบ้าง?” วู้ดเบียดเข้ามา สีหน้าดูร้อนใจ “ฉันไม่คิดว่าเธอจะป่วย……”