เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67
กิลด์นักสำรวจมีภารกิจใหม่ แต่บนกระดาษกลับถูกขีดเขียนจนเละ โรซามอนด์มองไม่ออกว่ามันเป็นภารกิจอะไรกันแน่
“เกล” เธอทักด้วยน้ำเสียงร่าเริงราวกับพวกเขาเป็นเพื่อนเก่ากัน “ภารกิจนี้คืออะไรเหรอ?”
คราวนี้เกลไม่ได้นอนแกล้งหูหนวกอยู่บนเก้าอี้โยก เขานั่งดื่มเหล้าอยู่หลังเคาน์เตอร์ พอได้ยินก็เหลือบมองเธอ แววตาหยุดชะงักไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า “ตัวเธอมีกลิ่นอายของความมืด”
อะไรนะ? หา? โรซามอนด์ตกใจจนแทบสิ้นสติ ความคิดแรกคือ ‘ตาแก่ลึกลับคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ’ ความคิดที่สองคือ ‘แย่แล้ว ตัวตนผู้เสพความตายของฉันจะถูกเปิดโปงหรือเปล่า’ และความคิดที่สามคือ ‘ถ้าฆ่าปิดปากเขาแล้ว จะมีประธานคนใหม่มารับช่วงต่อไหมนะ?’…
ความรู้สึกซับซ้อนสารพัดวนผ่านใจเธอไปหนึ่งรอบ แต่เกลเพียงมองเธอเรียบ ๆ แล้วก็เบนสายตาไปจ้องเหล้าในแก้ว “นั่นเป็นสิ่งที่ฉันเขียนไว้ตอนพยากรณ์…”
“ว้าว ท่านประธาน คุณพยากรณ์ได้ด้วยเหรอ?” ความคิดทั้งหมดเมื่อครู่หายวับไป โรซามอนด์ขยับเข้าไปใกล้ด้วยท่าทางตื่นเต้น “ฉันเรียนเรื่องนี้ได้ไหม? หรือที่นี่มีขาย ‘แหวนพยากรณ์’ อะไรแบบนั้นหรือเปล่า?”
เกล: …เมื่อกี้ยังคิดจะฆ่าฉันอยู่เลย ตอนนี้กลับไม่ระแวงแล้วอยากเรียนพยากรณ์ขึ้นมางั้นเหรอ?
“...พวกเธอมีวิชาพยากรณ์ตอนปีสาม ไม่ต้องให้ฉันสอนหรอก”
โรซามอนด์ยังคิดจะพูดต่อ แต่เกลขัดขึ้นว่า “อีกอย่าง ความสามารถในการพยากรณ์ของฉันเป็นมาตั้งแต่เกิด”