กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าตรู่วันหนึ่ง หลินเข่อกำลังจะหาอะไรกินรองท้องอยู่แล้วเชียว ก็รู้สึกถึงการบีบรัดอย่างรุนแรงจากมดลูก นางมีลางสังหรณ์ว่าวันนี้จะได้คลอดจริง ๆ ไม่ใช่แค่เข้าใจผิดเหมือนคราวก่อน ๆ อีกแล้ว
นางยัดช็อกโกแลตผสมถั่วชิ้นใหญ่บนโต๊ะเข้าปาก เคี้ยว ๆ กลืนลงคอ แล้วตะโกนไปทางห้องนอนว่า “วังหยาง ข้าจะคลอดแล้วนะ ครั้งนี้ไม่ใช่หลอกกันเล่นอีก!”
วังหยางที่ยังสะลึมสะลืออยู่ลุกพรวดขึ้นมานั่งทันที ไม่กี่วินาทีต่อมาก็ตั้งสติได้เต็มที่ เขาวิ่งไปปลุกพ่อแม่ที่ห้องนอนเล็ก แต่กลับพบว่าผู้เฒ่าทั้งสองไม่อยู่บ้าน ด้วยเหตุนี้เขาจึงสะพายกระเป๋าเตรียมคลอดไว้ข้างหนึ่ง อีกมือประคองหลินเข่อ เตรียมตัวลงไปชั้นล่าง