กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอหัวเหลืองได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะแห้ง ๆ พลางเกาหัว “ที่จริงข้าก็แค่ช่วยพวกเขาแก้ปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นเอง จากนั้นเจ้าหนูสองคนนี้ก็ยืนกรานจะนับถือข้าเป็นพี่ใหญ่ให้ได้...”
“แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน?”
หัวเหลืองส่ายหน้า แล้วรีบอธิบายว่า “สองวันมานี้พวกเขาไม่ได้มาหาข้า และไม่ได้ติดต่อข้าเลย ครั้งสุดท้ายที่ข้าเห็นสองคนนั้นคือตอนที่พวกเขามาหา ขอให้ข้าช่วยซื้อบุหรี่ให้ อย่าเห็นว่าข้าเองก็สูบบุหรี่ดื่มเหล้า แต่กับเด็กเปรตพวกนี้ ข้าไม่ยอมให้พวกเขาสูบบุหรี่เด็ดขาด ข้าจึงไม่ซื้อให้”
จางเสี่ยวเป่ยจ้องมองเขาตรง ๆ “เมื่อครู่เจ้าบอกว่าเคยช่วยลูกน้องสองคนนี้แก้ปัญหา ปัญหาอะไรหรือ?”