กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สวี่ลี่ลี่ชูนิ้วโป้งให้เว่ยอวี้ “เจ้าหนูเก่งจริง เหมิงเหมิงมองเจ้าไม่ผิดเลย!”
แต่ในใจของจางเสี่ยวเป่ย ยามนี้กลับผุดความรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นมา ความรักที่แท้จริงควรเป็นเช่นที่เว่ยอวี้ปฏิบัติต่อเหมิงเหมิงหรือไม่? ไม่ว่าเกิดสิ่งใดก็ไม่ยอมทอดทิ้งอีกฝ่าย แล้วในสมองของเขาก็แวบภาพดวงตาที่เอ่อด้วยน้ำตาของเซี่ยเก๋อเก๋อขึ้นมา เขาเผลอกัดริมฝีปากล่างของตน พลางบอกกับตัวเองว่า สิ่งสำคัญที่สุดในยามนี้คือการช่วยเหมิงเหมิง
สิ่งที่ทำให้ทั้งสามคนผิดหวังก็คือ ประตูใหญ่ของหอศิลป์ถูกล็อกไว้จากด้านนอก ลุงยามที่เดินผ่านมาบอกว่า หอศิลป์แห่งนี้ไม่ได้เปิดประตูมากว่าครึ่งเดือนแล้ว