กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จางเสี่ยวเป่ยตระหนักได้ทันทีว่าอาจมีเรื่องเกิดขึ้นกับเหมิงเหมิง เขาหันไปมองเวยอวี๋ “เป็นอะไรไป? เกิดอะไรขึ้น?”
เวยอวี๋ชี้ไปที่มือถือ “เมื่อครู่เหมิงเหมิงโทรมาขอความช่วยเหลือจากข้า แต่ยังไม่ทันพูดจบ สายก็ถูกตัดไป!”
สมองของจางเสี่ยวเป่ยหมุนเร็วยิ่ง “วันนี้ก่อนเลิกงาน เจ้าเจอนางหรือไม่?”
“เจอ ตั้งแต่ที่นางปฏิเสธข้า นางก็พูดจากับข้าน้อยลง แต่คืนนี้ข้าก็ยังถามนางว่าอยากออกมากินข้าวด้วยกันหรือไม่ นางบอกว่ารู้สึกไม่สบาย จึงกลับบ้านไปก่อนแล้ว!”
“เจ้ารู้จักบ้านนางหรือไม่?”
“รู้!”
“ถ้าเช่นนั้นเราไปที่นั่นก่อนเลย!”
“ไม่ต้องแจ้งตำรวจหรือ?”