กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเห็นศพนี้ ไป๋หนานจึงค่อยเข้าใจว่าทำไมตำรวจสถานีเขตจึงจัดคดีของพวกเขาไว้เป็นลำดับแรก
บนศพมีเข็มเหล็กเรียงรายหนาแน่น จากศีรษะจรดเท้า นับไม่ถ้วน ดูราวกับมนุษย์เม่นของจริง
ลินโค้ทนไม่ไหวจนต้องอุทาน “ต้องเกลียดชายคนนี้สักเพียงใดกัน”
ลี่จงหยางอดไม่ได้ที่จะคำนวณ “ต่อให้หนึ่งวินาทีถอนได้หนึ่งเล่ม หนึ่งนาทีก็หกสิบเล่ม ทั้งตัวขนาดนี้อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาราวครึ่งวัน”
ไป๋หนานถอนหายใจ มองลินโค้ที่ทำหน้าเฉยเมย กับหลัวฝานที่เริ่มลงมือ “ขอบคุณพวกท่านทั้งสอง”