กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จางเสี่ยวเป่ยนั่งในรถกำลังกินเค้กพร้อมถอนหายใจ "ชีวิตของนางนี้ แสนเศร้าจริงๆ" ลี่จงหยางก็ตักเค้กใหญ่ๆ ใส่ปาก "หลังจากวันนี้ มันจะค่อยๆ หวานขึ้นเรื่อยๆ"
ฟู่หมินกั๋วกับไป๋หนานต่างคนต่างกินกล่องละสองกล่อง "กล่องเล็กๆ พวกนี้ เหมาะสมที่จะเอาไว้ใส่ถ่านบุหรี่"
อาจารย์บางทีก็อิ่มไปหน่อย จึงเมื่อรถหยุดที่ประตูชุมชนที่ยางลี่หยวนอาศัยอยู่ ลี่จงหยางก็ขอร้องว่าจะไปซื้อน้ำแร่มาสักสองสามขวดก่อน
เมื่อคนหลายคนขึ้นบันไดก็ได้ยินเสียงเด็กร้องไห้และเสียงด่าของยางลี่หยวน "ร้องไห้ร้องไห้ร้องไห้ เมื่อไหร่จึงจะพอใจ เฮงลิกที่เหลือก็ร้องไห้อื่นหมดไปแล้ว พ่ออ้นรักของเจ้าก็ร้องไห้พาไปแล้ว จงร้องไห้เถิด"