เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันนั้น ขณะที่สถานีตำรวจรับคดีใหม่ ก็มีผู้บังคับบัญชาระดับสูงกลุ่มหนึ่งตามมาด้วย ฟู่หมินกั๋วกับจางเสี่ยวเป่ยอดไม่ได้ที่จะกระซิบกระซาบกันด้วยความสงสัย “เกิดอะไรขึ้นกัน พวกผู้นำมากันมากถึงเพียงนี้”
“ยังต้องคิดอีกหรือ ไม่บ้านของข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ก็เกิดเรื่อง หรือไม่ก็ตัวข้าราชการชั้นผู้ใหญ่เองเกิดเรื่อง” ฟู่หมินกั๋วลูบคางวิเคราะห์
“ถ้าไม่ใช่ทั้งสองอย่างเล่า” จางเสี่ยวเป่ยเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย
“หากเจ้าไม่เชื่อ เราสองคนพนันกันสักหน่อยเป็นไร เดี๋ยวผู้กองไป๋กลับมา หากข้าชนะ เจ้าเลี้ยงอาหารทะเลมื้อใหญ่ที่ร้านทางทิศตะวันตกของสถานีตำรวจให้เราสองคน หากเจ้าชนะ ข้าเลี้ยงเอง” ฟู่หมินกั๋วเสนอ
“สรุปแล้วเจ้าก็แค่อยากกินอาหารทะเลกระมัง” จางเสี่ยวเป่ยหัวเราะเย้าแหย่เขา
“เจ้าบอกมาสิ จะพนันหรือไม่”
“พนันแน่นอน เหตุใดจะไม่พนัน”