เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อคณะมาถึงทางทิศตะวันตกก็พบกับชุมชนแออัดแห่งหนึ่ง จางเสี่ยวเป่ยมองบ้านเรือนที่แน่นขนัดอยู่ตรงหน้า พลันทำหน้าเหยเก “เช่นนี้จะหาได้อย่างไรเล่า”
เถ้าแก่เนี้ยร้านอาหารกลับยิ้มอย่างใจเย็น ปล่อยเชือกของอาจวง “เดินตามอาจวงไปเถิด เผลอ ๆ พวกเราอาจโชคดีแบบแมวตาบอดเจอหนูตายก็ได้”
ฟู่หมินกั๋วมองไป๋หนาน “เอาเถอะ ชั่วประเดี๋ยวเดียวพวกเราก็กลายเป็นแมวตาบอดกันหมดเสียแล้ว”
ไป๋หนานไม่พูดอะไร เป็นคนแรกที่เดินตามเถ้าแก่เนี้ยไปติด ๆ อยู่ข้างหลังอาจวง ไม่นานนักอาจวงก็หยุดลงที่หน้าร้านค้าเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง แล้วยังหันไปเห่ากระโชกข้างใน “โฮ่ง ๆ ๆ”
ลุงคนหนึ่งรูปร่างผอมแห้งเดินออกมาจากในร้าน มือถือไส้กรอกอยู่แท่งหนึ่ง เขาป้อนอาจวงพลางเอ่ยอย่างสงสัย “เอ๊ะ วันนี้เจ้าไม่ใช่ว่าเพิ่งมาครั้งหนึ่งแล้วหรือ ไฉนจึงมาอีก”