เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1296 เซียนมารแยกทาง
ลู่ผิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มออกมาแล้วกล่าวว่า “จริงที เมื่อครู่มีหลายเรื่องที่เกินความคาดหมายไปมาก ทำให้ข้าเหม่อลอยไปชั่วขณะ ยังดีที่อยู่ในที่พัก หากเป็นกลางป่าเขาลำเนาไพร คงถูกผู้อื่นลอบโจมตีได้สำเร็จเป็นแน่”
ลู่ผิงเชิญอินเทียนฉู่เข้าไปในห้องบำเพ็ญ แล้วกล่าวว่า “ศิษย์น้องมีธุระอะไรกับข้าหรือ”
อินเทียนฉู่กล่าวว่า “หากเราสองคนร่วมมือกัน จะมีโอกาสมากเพียงใดในการสังหารอาซิวหลัวได้สักตน”
ลู่ผิงไม่คิดว่าอินเทียนฉู่จะเอ่ยถามเช่นนี้ จึงครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “หลังจากศิษย์น้องเลื่อนขั้นเข้าสู่ธรรมลักษณ์ช่วงกลาง ข้ายังไม่เคยเห็นฝีมือของเจ้า แต่หากต้องเผชิญหน้ากับอาซิวหลัวที่ยังมีพลังเต็มสมบูรณ์ ข้าคิดว่าอย่างน้อยก็น่าจะมีโอกาสสักห้าส่วน”
อินเทียนฉู่พยักหน้าแล้วกล่าวว่า “อันดับกระดานผลงานสงคราม ข้าก็อยากลองเช่นกัน เพื่อดูว่าช่องว่างระหว่างข้ากับผู้บำเพ็ญจากสำนักต่าง ๆ ในแวดวงบำเพ็ญเพียรนั้นห่างกันเพียงใด”
ลู่ผิงดีใจอยู่ในใจ จึงกล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้นเราสองคนร่วมมือกันเถิด”
“ข้าก็คิดเช่นนั้น!”