เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1165 ไล่ล่าหานเย่
ทว่านี่ยังไม่จบ แขนขาทั้งสองข้างของบรรพชนหลงไหวก็เปิดออกอีกครั้ง ร่างเล็กขนาดไม่เท่ากันเจ็ดแปดตนกระโดดออกมาจากข้างใน หลังจากนั้นถึงกับเปิดกะโหลกศีรษะของตน ดึงร่างเล็กออกมาจากข้างในอีกร่างหนึ่ง แล้วจึงประกอบกะโหลกศีรษะกลับเข้าที่
ลู่ผิงกลืนน้ำลายลงคอ พลางเอ่ยปากแห้งผากว่า “ร่างแยกกายหยาบมากมายถึงเพียงนี้ ผู้อาวุโสใช้ไหวหรือขอรับ”
“เจ้าว่าเล่า”
ครั้งนี้บรรพชนหลงไหวกลับถามลู่ผิงอย่างมีชีวิตจิตใจยิ่ง ราวกับรู้สึกภาคภูมิใจเล็กน้อยต่อความตกตะลึงของลู่ผิง
ร่างเล็กสิบห้าตนกระโดดโลดเต้นอยู่รอบกายบรรพชนหลงไหว แต่ละตนแสดงท่วงท่าแตกต่างกันออกไป กลับคล่องแคล่วยิ่งนัก และลู่ผิงยังมองออกว่าร่างเล็กเหล่านี้รู้จักประสานงานซึ่งกันและกัน
นี่ ถึงกับเป็นขบวนทัพทหารเต๋า ขบวนทัพทหารเต๋าที่ประกอบขึ้นจากร่างแยกซึ่งอยู่ในขั้นธรรมลักษณ์ช่วงต้น
“ร่างแยกกายหยาบของข้านี้หลอมจากไม้ไผ่เหี่ยวอายุเก้าพันปี ในกายมีมิติในตัว ขบวนทัพทหารเต๋านี้คือผลงานฆ่าเวลากว่าหมื่นปีหลังจากข้าฟื้นขึ้น ส่วนสิ่งของที่ต้องใช้หลอมขบวนทัพทหารเต๋านี้ เดิมทีในแดนลับเจ้าก็คงเคยเห็นแล้ว”