เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1164 ร่างแปลงหลงไหว
หลิวเทียนหย่วนกับเทียนเถียนพลันรู้สึกราวกับถูกสัตว์ร้ายยุคบรรพกาลจ้องมอง หากขยับตัวเพียงนิดเดียว ย่อมต้องถูกบรรพชนหลงไหวโจมตีถึงชีวิตเป็นแน่
ลู่ผิงรีบกางแขนขวางหน้าทั้งสองคนไว้ พลางกล่าวว่า "ผู้อาวุโส ทั้งสองท่านนี้คือศิษย์พี่ร่วมสำนักของผู้น้อย เรื่องราวในวันนี้พวกเขาย่อมไม่มีทางแพร่งพรายออกไปอย่างเด็ดขาด!"
"ศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนักรึ?"
บรรพชนหลงไหวคล้ายกำลังครุ่นคิดบางสิ่ง ก่อนจะกล่าวว่า "นั่นก็ไม่แน่ว่าจะเชื่อได้ ในแดนลับผู้เฒ่าพบเห็นการเข่นฆ่าระหว่างศิษย์ร่วมสำนัก พี่น้องฆ่ากัน หรือแม้แต่พ่อลูกเข่นฆ่ากันเพราะสมบัติชิ้นเดียวมานับไม่ถ้วน พวกเขาเชื่อถือไม่ได้!"
สีหน้าของลู่ผิงเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาสะบัดมือทั้งสองออกไปซ้ายขวาอย่างฉับพลัน อสรพิษสีครามสองตัวพุ่งไปคาบเมล็ดพันธุ์สีดำสองเมล็ดไว้ในปากทันที ทว่าลู่ผิงคล้ายจะต้านทานแรงมหาศาลนี้ไม่ไหว จึงต้องก้าวถอยหลังไปหลายก้าวติด ๆ กัน เมล็ดพันธุ์สีดำสองเมล็ดที่ถูกอสรพิษพลังแท้คาบไว้พลันระเบิดออก ดูดกลืนพลังแก่นแท้อันหนาแน่นของลู่ผิงที่แฝงอยู่ในตัวอสรพิษไปจนหมดสิ้นในพริบตา จากนั้นเมล็ดพันธุ์ก็กลายสภาพเป็นเถาพิษสีดำสองเส้นที่งอกเงยอย่างรวดเร็ว
"ผู้อาวุโส..."