เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 587 วาสนาที่แท้จริง
พญาอานรธรรมลักษณ์ของบรรพชนเทียนเซี่ยงกลืนกินไอหยางบริสุทธิ์ในชั่วพริบตาเดียว มากกว่าสายไอหยางบริสุทธิ์ที่ลู่ผิงหลอมรวมไปถึงสิบกว่าเท่า จนทำให้ลู่ผิงที่ยืนมองอยู่ด้านข้างถึงกับอึ้งตะลึง
ไอหยางบริสุทธิ์เหล่านี้ถูกพญาอานรธรรมลักษณ์กลืนกินจนหมดสิ้นในพริบตา และในจังหวะนั้นเอง เมฆดำบนท้องฟ้าก็สลายไปจนหมดสิ้น แสงสีเงินเรืองรองเปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นมา เมื่อลู่ผิงแหงนหน้ามองขึ้นไป ก็ต้องประหลาดใจที่พบว่าประกายแสงสีเงินที่สว่างเจิดจ้าจนแทบบดบังแสงตะวันนี้ กลับพุ่งตรงลงมายังจุดที่บรรพชนเทียนเซี่ยงกำลังข้ามทัณฑ์
“วาสนามาถึงแล้ว ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าจะดูดซับได้มากเพียงใด!”
เสียงของบรรพชนเทียนเซี่ยงที่ดังขึ้นข้างหูทำให้ลู่ผิงชะงักไป นี่ถึงจะเป็นวาสนาที่แท้จริงอย่างนั้นหรือ
ในขณะที่ลู่ผิงกำลังตกตะลึง พญาอานรธรรมลักษณ์ของบรรพชนเทียนเซี่ยงก็อ้าปากสูดแสงสีเงินที่โปรยปรายลงมาอย่างกะทันหัน เดิมทีแสงสีเงินเพิ่งจะทอดลงมาถึงเวหาเบื้องสูงร้อยกว่าจั้ง ทว่าตามแรงสูดกลืนของพญาอานร แสงสีเงินเข้มข้นสายหนึ่งก็พลันแยกตัวออกมา แล้วหลั่งไหลเข้าสู่ปากของพญาอานรโดยตรง