เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 537 เมล็ดพันธุ์สยบปลาพิษ
ท้องทะเลของหมู่เกาะอวิ่นลั่วเป็นพื้นที่ที่อันตรายกว่าบนเกาะนับร้อยเท่า หมอกพิษที่แผ่คลุมหมู่เกาะเดิมทีก็ควบแน่นขึ้นจากไอน้ำในทะเล หมอกพิษเหล่านี้ยังร้ายกาจถึงเพียงนี้ พิษในน้ำทะเลย่อมรุนแรงเกินจะจินตนาการได้
สำหรับผู้บำเพ็ญที่ย่างกรายเข้ามาในหมู่เกาะอวิ่นลั่ว ก้นบึ้งใต้ทะเลเดิมทีควรเป็นเขตแดนที่มีเพียงบรรพชนขั้นธรรมลักษณ์จึงกล้าเหยียบย่าง แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นหลอมแก่นช่วงปลายก็ไม่กล้าแช่อยู่ในน้ำทะเลนานถึงเพียงนี้อย่างลู่ผิง ต่อให้ลมปราณสีทองที่ลู่ผิงหลอมรวมจะคล้ายคลึงกับปราณว่านตู๋อวิ่นหยวนอย่างยิ่งก็ไม่ต่างกัน ยิ่งไปกว่านั้นบนร่างของลู่ผิงยังมีบาดแผลติดตัวอยู่อีกด้วย
นี่ก็คือเหตุผลที่ผู้บำเพ็ญคนนั้นยอมล่าถอยจากที่นี่ไปในที่สุด ในสายตาของเขา ลู่ผิงในยามนี้คงถูกน้ำทะเลกัดกร่อนจนไม่เหลือแม้แต่เศษซากไปนานแล้ว
ลู่ผิงจะไม่รู้ถึงอันตรายในน้ำทะเลของหมู่เกาะอวิ่นลั่วได้อย่างไร!
ทว่ายามนี้เขาจนตรอกไร้ทางหนี หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ลู่ผิงย่อมถูกผู้บำเพ็ญเบื้องหลังจับเป็นแน่นอน สู้เสี่ยงตายวัดดวงดูสักครายังดีกว่า