เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 536 วาสนาอันน่าสะอิดสะเอียน
ปราณเกราะคุ้มกายหกชั้นบนร่างของลู่ผิงราวกับดอกบัวหกสีกำลังเบ่งบาน ตัวลู่ผิงยืนอยู่ใจกลางดอกบัว ขณะที่ธงควบคุมวารีอันชำรุดผืนหนึ่งค่อย ๆ ลอยขึ้นเหนือศีรษะของเขา ดั่งผีเสื้อบาดเจ็บที่บินร่ายรำรอบดอกบัว ม่านแสงวารีสีน้ำเงินเข้มหลั่งรินลงมาจากธงควบคุมวารี ภายในสายน้ำมีดอกบัวหยกขาวขนาดเท่าฝ่ามือลอยล่องอยู่หลายดอก
ลู่ผิงไม่คิดจะใช้กระบี่เกล็ดทองตัดทอนอิทธิฤทธิ์สายฟ้านี้เสียก่อน เพราะสองกระบี่ชิงลงมือก่อนหน้านี้ทำให้เขารู้แล้วว่า อิทธิฤทธิ์สายฟ้าของอวี่เหวินเฟยเสียงไม่เพียงมีอานุภาพร้ายกาจเหลือล้น ที่สำคัญยิ่งกว่าคือ อิทธิฤทธิ์สายฟ้าสามารถหลอมละลายพลังจิตของผู้ควบคุมเพื่อทำลายจิตวิญญาณของสมบัติวิเศษได้
กระบี่เกล็ดทองรับอิทธิฤทธิ์สายฟ้าของอวี่เหวินเฟยเสียงติดต่อกันสองครา ลู่ผิงก็สังเกตได้ว่า แม้ตัวกระบี่จะมีพลังแท้ของตนคอยคุ้มครอง แต่ก็ยังไม่อาจเลี่ยงความเสียหายได้พ้น หลังจบศึกคงต้องนำไปฟูมฟักในห้วงแก่นหัวใจอยู่พักหนึ่งจึงจะฟื้นคืนดังเดิม