เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 490 โอสถเจ็ดร้อยเตา
“เจ้าหนุ่ม เจ้าให้เสวียนเตี่ยนไปตามผู้เฒ่ามา เพียงเพื่อจะบอกว่าเจ้าฆ่าคนของวังผลึกงั้นรึ”
บรรพชนเทียนหลูมองเตาปรุงยาขั้นสูงตามแบบฉบับวังผลึกในมือลู่ผิง ดวงตาอดเปล่งประกายเย็นเยียบออกมามิได้ ทว่าลู่ผิงยังคงสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าบรรพชนเทียนหลูมิได้มีเจcolonialตำหนิสักเท่าใด ตรงกันข้ามกลับมีความยินดีต่อเตาปรุงยาขั้นสูงในมือเขาเสียมากกว่า
ลู่ผิงยิ้มแหะ ๆ พลางกล่าว “ย่อมมิใช่ขอรับ ท่านอาจารย์ปู่ ท่านว่าเตาปรุงยานี้สำนักเรากล้านำมาใช้หรือไม่ หากไม่กล้า ศิษย์ก็จะได้เก็บไว้เอง”
ลู่ผิงทำท่าจะชักเตาปรุงยาในมือกลับ บรรพชนเทียนหลูทอดถอนใจคราหนึ่งแล้วกล่าว “เจ้าหนุ่ม พูดมาเถอะ เจ้าอยากได้อะไร”
ลู่ผิงปรับสีหน้าเป็นจริงจังทันที “ท่านอาจารย์ปู่ ตอนนี้อาจารย์อาเสวียนจิ่งเป็นอย่างไรบ้างแล้วหรือขอรับ”
บรรพชนเทียนหลูปรายตามองเขาแวบหนึ่งแล้วกล่าว “ตอนนี้กำลังกักตนสำนึกผิดอยู่ สำนักมอบหมายภารกิจปรุงโอสถขั้นผสานโลหิตหนึ่งร้อยยี่สิบเตา และโอสถขั้นหลอมโลหิตหกร้อยเตาให้เขา แม้เพลานี้เขาจะเลื่อนขั้นสู่ขั้นหลอมแก่นช่วงปลายแล้ว แต่บรรพชนทั้งหลายก็ยังไม่ยอมให้เขาเข้ามาร่วมในกลุ่มผู้มีอำนาจตัดสินใจของสำนัก”