เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 489 ขับเคี่ยวและดุลอำนาจ
ลู่ผิงขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางกล่าว “เรื่องพวกนี้แพร่สะพัดไปทั่วทะเลเหนือแล้วหรือ เรื่องที่ข้าปะทะกับศิษย์อาเสวียนซู่ไม่น่าจะมีคนรู้มากถึงเพียงนี้นี่”
เหยาหย่งพยักหน้าแล้วตอบ “ศิษย์อาเสวียนซู่เป็นผู้บอกเองน่ะสิ”
เมื่อเห็นสีหน้าฉงนสงสัยของลู่ผิง เหยาหย่งจึงกล่าวต่อ “ศิษย์อาเสวียนซู่บอกว่าเจ้ารับกระบวนท่า ‘วิชาอัสนีชักนำเสวียนเทียน’ ของท่านได้ นั่นเป็นถึงมหาฤทธิ์อสุนีบาตอี่มู่ เชี่ยวชาญยากเย็นที่สุด และเป็นหนึ่งในมหาฤทธิ์สืบทอดที่ร้ายกาจที่สุดของสำนักเราเชียวนะ อาจารย์ข้ายังเคยบอกว่า หากศิษย์อาเสวียนซู่ออกวิชานี้เต็มกำลัง ท่านเองก็ทำได้เพียงหลบเลี่ยงไปก่อน ไม่มีทางที่จะรับมือตรง ๆ เด็ดขาด”
ลู่ผิงพูดอย่างไม่สบอารมณ์ “เจ้าก็พูดเองว่าต้องเป็นตอนที่ ‘ศิษย์อาเสวียนซู่ออกวิชาเต็มกำลัง’ เจ้าคิดว่าศิษย์อาเสวียนซู่จะใช้วิชาอัสนีชักนำเสวียนเทียนใส่ข้าเต็มกำลังจริง ๆ หรือ”
เหยาหย่งชะงักไปก่อนจะส่ายหน้า “เรื่องนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว แต่ถึงอย่างไรนั่นก็เป็นการลงมือของศิษย์อาเสวียนซู่นะ ตบะบารมีระดับพวกท่าน แม้จะใช้ออกด้วยมหาฤทธิ์ที่มีอานุภาพเบาที่สุด ก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะต้านทานได้อยู่ดี เอ่อ ไม่สิ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะต้านทานได้ แต่เจ้ากลับต้านทานไว้ได้แล้วต่างหาก”