ตอนที่ 452 อ๋าวอวี้พิโรธ

ตอนที่ 452 อ๋าวอวี้พิโรธ

ลู่ผิงไม่สนใจสัตว์อสูรที่แตกตื่นหนีไปคนละทิศละทาง เขาสาวเท้าเดินตรงเข้าไปหาลู่หลิงเอ๋อร์อย่างรวดเร็ว ทว่าลู่หลิงเอ๋อร์ที่นอนอยู่ในอ้อมอกของลู่ไห่กลับไม่สนใจแม้แต่โลหิตที่ไหลซึมจากมุมปาก นางร้องบอกลู่ผิงว่า "ท่านพ่อ มุกมังกรน้ำแข็ง แล้วยังมีศาสตราเวทเก็บของด้วยเจ้าค่ะ!"

เมื่อเห็นว่าแม้ลู่หลิงเอ๋อร์จะบาดเจ็บสาหัส แต่สติยังแจ่มใสดี ลู่ผิงจึงรู้ว่าไม่ถึงแก่ชีวิต จึงยิ้มพลางกล่าวว่า "มีแต่คนหาว่าต้าเป่าหน้าเงิน ข้าว่าเสี่ยวหลิงเอ๋อร์ต่างหากที่หน้าเงินที่สุด นี่กระทั่งอาการบาดเจ็บของตัวเองก็ยังไม่สนใจแล้วหรือ"

ขณะที่ลู่ผิงเอ่ย เขาก็โบกมือไปด้านหลัง มุกมังกรน้ำแข็งที่กลิ้งอยู่บนพื้นและศาสตราเวทเก็บของบนร่างอ๋าวอู๋ซวงพลันลอยละลิ่วเข้ามาสู่มือของเขาทันที

ในยามนั้นเอง ลู่หลิงเอ๋อร์คล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ นางร้องเตือนด้วยความร้อนรนว่า "ท่านพ่อ ระวังมุกมังกรน้ำแข็งนั่นเจ้าค่ะ!"