กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 451 มุกมังกรน้ำแข็งหนาวสะท้าน
ผู้บำเพ็ญที่เพิ่งก้าวออกจากถ้ำพำนักคาดไม่ถึงว่าจะจำฐานะของสามอสรพิษวิญญาณสมุทรครามได้ ในจังหวะที่จิตใจของอีกฝ่ายกำลังสั่นคลอน ลู่ผิงจึงตัดสินใจเด็ดขาด สะบัดแส้น้ำในมือฟาดเข้าใส่แผ่นหลังของเขาตรง ๆ
เมื่อเห็นว่าหน้าประตูถ้ำของตนมีอสรพิษวิญญาณสมุทรครามโผล่มาถึงสามตัว ผู้บำเพ็ญผู้นั้นก็ตกตะลึงจนยากจะหาใดเปรียบ กว่าจะรู้สึกถึงความผิดปกติเบื้องหลังก็หลบไม่ทันเสียแล้ว
“เพียะ!”
เสียงดังสนั่นบาดหู ตามมาด้วยความเจ็บปวดเสียดแทงกระดูก แม้อ๋าวอู๋ซวงจะพยายามหลบหลีกสุดกำลัง แต่ก็ยังถูกแส้น้ำของลู่ผิงฟาดจนปราณเกราะคุ้มกายทั่วร่างแตกกระจาย หากมิใช่ว่าร่างกายของเผ่าอสูรแข็งแกร่งกว่าผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์แต่กำเนิด แส้นี้ของลู่ผิงคงเอาชีวิตเขาไปครึ่งสายแล้ว
อ๋าวอู๋ซวงกัดฟันทนความเจ็บปวดแสนสาหัสพุ่งตัวไปข้างหน้า ขณะเดียวกันก็พลิกตัวกลับมามองข้างหลังในระหว่างที่ทะยานร่าง พร้อมกับตวาดขึ้นว่า “เจ้าเป็น…”
ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้ซักถาม แส้น้ำของลู่ผิงก็ตวัดฟาดมาเป็นครั้งที่สอง สีหน้าของอ๋าวอู๋ซวงเปลี่ยนไป โล่น้ำแข็งปรากฏขึ้นขวางเบื้องหน้าทันควัน
“เพียะ!”