เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 427 เด็กรับใช้ในวันวาน
ในสำนักเจินหลิง วัตถุวิญญาณฟ้าดินระดับปฐพีขึ้นไป รวมถึงสมบัติทำนองเดียวกัน หากคิดจะประทานให้แก่ศิษย์ในสำนัก โดยทั่วไปต้องได้รับความเห็นชอบจากบรรพชนขั้นธรรมลักษณ์สองถึงสามท่าน บรรพชนเทียนเสวี่ยรับปากจะมอบผลประโยชน์แก่ลู่ผิง เพียงแต่กระทำในนามส่วนตัวเท่านั้น ดังนั้นแม้ในมือของบรรพชนเทียนเสวี่ยอาจจะมีสมบัติที่ดียิ่งกว่า และมิใช่ของสำนัก แต่นางย่อมไม่นำของเหล่านั้นออกมาให้ลู่ผิงเลือกสรร ส่วนวัตถุวิญญาณฟ้าดินระดับเสวียนไม่กี่ชิ้นด้านในนั้น ลู่ผิงกลับไม่ชายตามองจริง ๆ
ลู่ผิงใคร่ครวญครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยว่า "ท่านอาจารย์ย่า ความจริงศิษย์ยังมีสมบัติที่ถูกใจอยู่ในคลัง ไม่ทราบว่าศิษย์พอจะใช้สิ่งของอื่นมาแลกเปลี่ยนได้หรือไม่ขอรับ"
"โอ้?" บรรพชนเทียนเสวี่ยแสดงสีหน้าสนใจ เอ่ยว่า "เจ้ามีของดีอันใด เอาออกมาดูซิ"
ลู่ผิงพลิกดูแหวนเก็บของในมือตนเอง จากนั้นจึงหยิบสิ่งของชิ้นหนึ่งที่คล้ายกับไขกระดูกหยกออกมา พอนำของสิ่งนี้ออกมา ทั่วทั้งตำหนักเสวี่ยหลานพลันเย็นเยียบลงทันตา
"ไม่เลวนี่!"