เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 398 แบ่งสรรเกาะเหมันต์
“ท่านอาจารย์อาเสวียนเซิน!”
ลู่ผิงเห็นผู้ที่อยู่เบื้องหน้าก็ทักทายด้วยความประหลาดใจระคนยินดี คนผู้นี้คือนักพรตเสวียนเซินที่เมื่อสามปีก่อนถูกเผ่าอสูรลอบทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส ตบะแทบสูญสิ้นไปจนหมดสิ้น เพราะได้โอสถวารีทิพย์บ่มชีพจรของลู่ผิง นักพรตเสวียนเซินจึงปิดด่านบำเพ็ญเพียรฟื้นฟูตบะมาตลอดหลายปีนี้ นึกไม่ถึงว่าวันนี้จะได้พบเขาบนเกาะเหมันต์แห่งนี้
“ตบะของท่านอาจารย์อาหายดีเป็นปกติแล้วหรือขอรับ”
นักพรตเสวียนเซินยิ้มพลางกล่าวว่า “ครานี้ถือเป็นเคราะห์ดีในคราวเคราะห์จริง ๆ โชคดีที่มีโอสถบ่มชีพจรที่เจ้าปรุงขึ้นมา อาจารย์อาอย่างข้าไม่เพียงฟื้นฟูตบะกลับมาได้ทั้งหมด และหลังจากกลืนโอสถจงติ่งของอาจารย์อาเทียนหลูเข้าไปแล้ว ยังโชคดีเลื่อนระดับตบะขึ้นมาถึงขั้นหลอมแก่นชั้นที่แปดได้อีกด้วย”
พวกเสวียนซางต่างก็ก้าวขึ้นหน้าไปแสดงความยินดี นักพรตเสวียนเซินแย้มยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ตามข้ามาเถอะ ตอนนี้บนเกาะเหมันต์มีคลื่นใต้น้ำซัดสาดรุนแรง ข้ากำลังกังวลอยู่ทีเดียวว่ากำลังคนจะไม่พอ ศิษย์พี่เทียนหลินก็ส่งพวกเจ้ามาพอดี”
ลู่ผิงกับพวกเดินตามหลังนักพรตเสวียนเซิน มุ่งหน้าไปยังค่ายพักแห่งหนึ่งบนเกาะ
นักพรตเสวียนซางกับนักพรตเสวียนเหลยต่างเป็นคนใจร้อน ระหว่างทางจึงเอ่ยถามขึ้นว่า “ท่านอาจารย์อา สถานการณ์บนเกาะเป็นอย่างไรบ้าง เส้นแร่ศิลาวิญญาณสายนั้นสืบหาร่องรอยพบแล้วหรือยังขอรับ”