ตอนที่ 397 รุดสู่เกาะเหมันต์

ตอนที่ 397 รุดสู่เกาะเหมันต์

เมื่อครั้งที่ลู่ผิงยังเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นหลอมโลหิต เขาเคยเข้าร่วมการศึกนอกเกาะเสวียนฉีที่ร่วมมือกับผู้บำเพ็ญสำนักเสวียนหลิงเข่นฆ่ากับสัตว์อสูร ครั้งนั้นหลังจากแผนการของเผ่าอสูรที่คิดเล่นงานผู้บำเพ็ญขั้นหลอมแก่นของทั้งสองสำนักล้มเหลว ทางสำนักเสวียนหลิง สำนักเจินหลิง และเผ่าอสูรต่างก็มีผู้บำเพ็ญขั้นธรรมลักษณ์มาปรากฏตัวเพื่อไกล่เกลี่ย

ในยามนั้นวิชาฝีมือของลู่ผิงยังต่ำต้อย แม้แต่เงาร่างของผู้บำเพ็ญขั้นหลอมแก่นยังมองไม่เห็น นับประสาอะไรกับบรรพชนขั้นธรรมลักษณ์ ทว่าเมื่อ “สองเซียนวายุหิมะ” แห่งสำนักเจินหลิงปรากฏกาย ภาพหิมะโปรยปรายทั่วฟ้าครานั้นยังคงตราตรึงในใจของลู่ผิงมาจนถึงบัดนี้

ลู่ผิงก้าวไปข้างหน้าอย่างนอบน้อมแล้วคารวะพลางกล่าวว่า “ศิษย์ลู่เสวียนผิง คารวะท่านอาจารย์ปู่เล็กเทียนฟานขอรับ!”

บรรพชนเทียนฟานยิ้มรับ เจียงเทียนหลินจึงค่อยเอ่ยขึ้นว่า “เอาเถิด เจ้าจงรออยู่ที่นี่สักครู่ ประเดี๋ยวมีเรื่องจะมอบหมายให้เจ้าไปทำ”

กล่าวจบ บรรพชนเจียงเทียนหลินก็ยื่นนิ้วกรีดผ่านเบื้องหน้า ประตูมิติสีดำสนิทเฉกเช่นบานที่ฉุดกระชากลู่ผิงมาเมื่อครู่พลันปรากฏขึ้น จากนั้นนักพรตเสวียนซางที่เพิ่งประลองยุทธ์กับลู่ผิงเมื่อครู่ก็ถูกเหวี่ยงซวนเซออกมาจากบานประตูมิตินั้น