เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 366 เขาคือเซียนกระบี่วารี
เมื่อยอดฝีมือเบื้องหน้าพลันอันตรธานหายไป คนไม่กี่คนที่อยู่ด้านหลังหวังฉีซึ่งก่อนหน้านี้พยายามฝืนทนอย่างยากลำบากก็หมดสิ้นเรี่ยวแรงลงในทันใด พลันหมดสติไปทันที สภาพของหวังฉีย่ำแย่ยิ่งกว่าคนทั้งห้าด้านหลัง บาดแผลที่หน้าอกยังคงปวดแปลบ ในหัวแทบจะระเบิดออกด้วยประกายกระบี่และเงาแสงที่อัดแน่นอยู่เต็ม ความอ่อนล้าแผ่ออกมาจากส่วนลึกของไขกระดูก ล่อลวงให้เขาหมดสติตามไปอย่างยิ่งยวด
โลหิตสดไหลซึมออกจากมุมปากของหวังฉีอีกระลอก ทว่านั่นเป็นเพราะเขากัดปลายลิ้นตนเองเพื่อบังคับไม่ให้หมดสติ หวังฉีรู้ดีว่าเวลานี้สำคัญที่สุด ตนเองเฝ้าดูยอดฝีมือผู้นี้ฝึกกระบี่นานที่สุด สิ่งที่ได้รับย่อมมากที่สุดและเป็นระบบที่สุด หากเวลานี้ไม่อาจสลักสิ่งที่เห็นก่อนหน้านี้ลงในหัวให้ดี เกรงว่าเมื่อตนเองตื่นจากอาการหมดสติก็คงจะลืมเลือนไปเกินครึ่ง อย่างไรเสียเพลงกระบี่ที่ยอดฝีมือผู้นั้นร่ายรำก็ลึกล้ำเกินไป หวังฉีไม่อาจเข้าใจแม้เพียงเศษเสี้ยว ทำได้เพียงจดจำมันไว้อย่างแน่นหนาในหัว รอให้วันหน้าตบะของตนเพิ่มพูนขึ้น สิ่งเหล่านี้ก็จะก่อเกิดประโยชน์อันไร้ขอบเขตแก่ตนเอง