กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 361 โอสถวารีทิพย์บ่มชีพจร
ทันทีที่ลู่ผิงก้าวเข้าไปในห้องปรุงยาของบรรพชนเทียนหลู ผู้คนที่กำลังกระซิบกระซาบสนทนากันอยู่ต่างพากันเงียบเสียงลง แล้วหันสายตามาจับจ้องที่ลู่ผิงซึ่งเดินตามหลังนักพรตเสวียนเตี่ยนเข้ามาเป็นตาเดียว
สายตากว่าสิบระลอกตรึงแน่นอยู่บนใบหน้าของลู่ผิง อารมณ์หลากหลายที่แฝงอยู่ราวกับจะแผ่ซ่านเข้าใส่หน้าของเขาโดยตรง
ลู่ผิงมีสีหน้าสงบนิ่ง ทำเป็นมองไม่เห็นสายตาเหล่านั้น นักพรตเสวียนเตี่ยนที่อยู่ข้าง ๆ เห็นลู่ผิงถูกผู้บำเพ็ญเพียรขั้นหลอมแก่นกว่าสิบคนจับจ้องแต่กลับไม่มีท่าทีขลาดกลัวแม้แต่น้อย ก็อดเลื่อมใสในความกล้าหาญของเขาไม่ได้ จึงหันไปแนะนำกับทุกคนในห้องปรุงยาว่า “ผู้นี้ก็คือศิษย์คนที่เก้าของศิษย์พี่หญิงหลิ่วเทียนหลิง ปรมาจารย์ปรุงยาคนใหม่ของสำนักเรา ลู่เสวียนผิง”
จากนั้นนักพรตเสวียนเตี่ยนก็หันมาแนะนำผู้เฒ่าวัยราวห้าสิบปีที่นั่งอยู่ตรงหัวแถวให้ลู่ผิงรู้จัก “หลานเสวียนผิง ผู้นี้คืออาจารย์ของข้า บรรพชนเทียนหลู!”
ลู่ผิงประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม “ศิษย์ลู่เสวียนผิง คารวะท่านอาจารย์อาปู่เทียนหลูขอรับ!”