เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 360 เพลิงเสวียนเทียนเผาวิญญาณ
ประตูมิติในห้องลับเลือนหายไปนานแล้ว นักพรตเสวียนเตี่ยนเดินมาหยุดยืนเคียงข้างนักพรตเสวียนเหยียนกลางห้องลับ ทั้งสองฝ่ายต่างนิ่งเงียบมิได้เอ่ยสิ่งใด
ครู่หนึ่งต่อมา บนบันไดห้องลับใต้ดินก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นอีกครา ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งเดินลงมา ครั้นเห็นสองนักพรตเสวียนเหยียนและเสวียนเตี่ยนจึงเอ่ยทัก "ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์น้องสี่!"
นักพรตเสวียนเหยียนพยักหน้าเล็กน้อย ส่วนนักพรตเสวียนเตี่ยนแย้มยิ้มพลางเอ่ย "ศิษย์พี่สาม ท่านมาแล้วหรือ"
นักพรตเสวียนเหยียนแค่นเสียงเย็นชา "เขามาถึงตั้งนานแล้ว!"
ผู้มาใหม่ได้ยินก็ยิ้มเจื่อน นักพรตเสวียนเตี่ยนเห็นศิษย์พี่สามถูกศิษย์พี่ใหญ่ตอกหน้า จึงรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา "ศิษย์พี่ ครั้งนี้พวกเราทำเช่นนี้ จะไม่เกิดเรื่องอันใดขึ้นแน่นะ"
นักพรตเสวียนเหยียนแค่นเสียงฮึ "จะเกิดเรื่องอะไรได้ ป้ายเหล็กดำที่หลิ่วเทียนหลิงมอบให้เขาเปิดแดนสืบทอดระดับปฐพีโดยตรง หรือว่าพวกเราจะลดระดับแดนสืบทอดของเขาลงได้เล่า"
นักพรตเสวียนเตี่ยนยิ้มพลางกล่าว "ย่อมมิใช่เรื่องนั้นอยู่แล้ว เพียงแต่มิติที่ศิษย์พี่เปิดคราวนี้ไม่มีของดีอันใดเลย หากหลิ่วเทียนหลิงเอาความขึ้นมา หน้าตาพวกเราคงดูไม่จืดแน่"
นักพรตเสวียนเหยียนปรายตามองนักพรตเสวียนเตี่ยนอย่างประหลาดใจ "เจ้าสี่ เหตุใดเจ้าถึงขลาดกลัวขึ้นมาได้ หรือว่าพอหลิ่วเทียนหลิงบรรลุธรรมลักษณ์ ความกล้าของเจ้าก็หดหายไปหมดแล้วหรือ"