เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 301 วารีหนักเสวียนหยวน
"นี่คือ?"
ลู่ผิงมองดูเรือนทองคำขนาดย่อมในมือด้วยความประหลาดใจ หรือว่านี่จะเป็นศาสตราเวทมิติที่บรรพชนฉงเสวียนซ่อนเอาไว้ในชีพจรวิญญาณ?
ลู่ผิงรู้ดีว่าคราวนี้ตนคงได้เปรียบวังผลึกเข้ายกใหญ่ สีหน้าจึงแปรเปลี่ยนไปมาอยู่หลายครา เขาถ่ายทอดพลังแท้สายหนึ่งเข้าไปในเรือนทองคำหมายจะขัดเกลา ทว่านึกไม่ถึงว่าเมื่อพลังแท้ของตนหลั่งไหลเข้าไป กลับเป็นดั่งหยั่งลงสู่ก้นบึ้งอันไร้ขอบเขต
ลู่ผิงชะงักไปชั่วครู่ เรือนทองคำหลังนี้แม้ไม่ใช่สมบัติวิเศษถ้ำสวรรค์ แต่คุณภาพย่อมเหนือกว่าเชียนจงซู่เป็นแน่แท้ ความรู้สึกที่มอบให้ลู่ผิงประหนึ่งตอนที่ตนขัดเกลาหม้อน่าชวนในครานั้น ด้วยระดับพลังขั้นหลอมแก่นของเขา ถึงกับไม่อาจขัดเกลาได้ในเวลาอันสั้น
ลู่ผิงยุติการส่งพลังแท้อย่างเด็ดขาด บัดนี้มิใช่เวลาจะมาขัดเกลาศาสตราเวท เขาเก็บเรือนทองคำน้อยเข้าสู่แหวนเก็บของ แล้วมุ่งหน้าไปยังตำหนักใหญ่ฉงเสวียนที่จวนเจียนจะพังทลาย ก่อนจะแทรกตัวปะปนไปกับเหล่าผู้บำเพ็ญแสวงหาสมบัติที่ยังคงป้วนเปี้ยนไม่ยอมจากไป