เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 300 เรือนทองคำ
พื้นดินของถ้ำพำนักก็อยู่ในขอบเขตการคุ้มครองของค่ายกลพิทักษ์ถ้ำเช่นกัน ต้าเป่าจึงไม่อาจใช้วิชาแทรกปฐพีลงไปใต้ดินเพื่อค้นหาชีพจรวิญญาณภายในถ้ำพำนักได้เลย
หลังจากลู่ผิงมาถึงถ้ำพำนัก ก็หาสถานที่อันเงียบสงบแห่งหนึ่ง เมื่อเห็นว่าไม่เป็นที่สนใจของผู้คน ลู่ผิงก็ร่ายเคล็ดวิชาออกมาหลายสายติด ๆ กัน พื้นดินโดยรอบหลายสิบวาพลันสั่นสะเทือนดัง “ครืน” ขึ้นมาคราหนึ่ง จากนั้นลู่ผิงก็รีบผละจากไปอย่างรวดเร็ว
ไม่นานนักก็มีผู้บำเพ็ญที่ได้ยินเสียงรุดมาตรวจสอบแถบนั้น ครู่ต่อมา ลู่ผิงก็แสร้งทำเป็นผู้บำเพ็ญที่ถูกแรงสั่นสะเทือนของพื้นดินดึงดูดมา เดินวนเวียนอยู่ใกล้บริเวณที่ตนเพิ่งร่ายเคล็ดวิชาไปเมื่อครู่
ในเวลานั้นเอง ผู้บำเพ็ญจากวังผลึกสี่คนก็มุ่งหน้ามายังทิศทางที่ลู่ผิงอยู่ ทั้งสี่คนมีท่าทางดุดันเกรี้ยวกราด ปลดปล่อยกลิ่นอายพลังบำเพ็ญทั่วร่างเข้ากดข่มผู้บำเพ็ญทั้งหมดในบริเวณนี้
พลังบำเพ็ญของทั้งสี่คนก็ใช่ว่าจะสะกดข่มคนทั้งหมดในที่นั้นได้ ทั้งสี่คนนี้มีสองคนอยู่ในขั้นหลอมแก่นช่วงกลาง และอีกสองคนอยู่ในขั้นหลอมแก่นช่วงต้น โดยหนึ่งในนั้นมีพลังบำเพ็ญพอ ๆ กับลู่ผิง ทว่าชื่อเสียงของวังผลึกนั้นเกรียงไกรเกินไป ผู้บำเพ็ญโดยรอบที่ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัวจึงพากันล่าถอยออกไปจากบริเวณนี้อย่างรู้กาลเทศะ