ตอนที่ 164 ผึ้งผลึกม่วง

ตอนที่ 164 ผึ้งผลึกม่วง

ลึกเข้าไปในป่าเขาไร้นามแห่งหนึ่ง มีทุ่งดอกไม้บานสะพรั่งงดงามดั่งผืนผ้าตระการตา ท่ามกลางดงบุปผาอันกว้างใหญ่ ฝูงผึ้งขนาดเท่ากำปั้นบินร่อนขึ้นลงเหนือยอดเกสร ส่งเสียงหึ่ง ๆ ดังแว่วไปไกลหลายลี้

ในดงไม้ห่างจากทุ่งดอกไม้ไปไม่ไกล ผู้บำเพ็ญเพียรจากสำนักไห่เยี่ยนหลายคนกำลังซุ่มซ่อนกายอยู่

ชายฉกรรจ์วัยกลางคนผู้เป็นหัวหน้าหันไปถามผู้บำเพ็ญคนหนึ่งข้างกาย "เตรียมการพร้อมหมดแล้วหรือไม่"

เมื่อได้รับคำตอบรับ ชายวัยกลางคนจึงส่งสัญญาณไปทางไกล อีกฟากหนึ่งของทุ่งดอกไม้พลันมีเสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังขึ้นติด ๆ กัน อสูรหมีร่างมหึมาหลายตัวถูกล่อมาที่นี่ได้อย่างไรมิอาจทราบได้ พวกมันไม่ได้กินอาหารมานาน เมื่อมาถึงทุ่งดอกไม้ก็ได้กลิ่นน้ำผึ้งหอมพิสดารโชยมาแตะจมูกทันที

อาศัยสัญชาตญาณสัตว์ร้าย อสูรหมีห้าตัวที่มีตบะขั้นผสานโลหิตช่วงต้นและขั้นหลอมโลหิตคละกันไปก็บุกตะลุยอย่างบ้าคลั่ง เหยียบย่ำผ่านทุ่งดอกไม้ มุ่งหน้าตรงไปยังต้นไม้ใหญ่เสียดฟ้าหลายต้นที่อยู่ลึกเข้าไปในทุ่งบุปผา