เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 141 เหล่าอาจารย์ร่วมพิธี
ลู่ผิงกวาดตามองคนอื่น ๆ ทั้งสาม คนหนึ่งเป็นคุณชายรูปงามสะโอดสะอง แต่งกายเยี่ยงบัณฑิตหนุ่มผู้รอนแรมหาความรู้ ส่วนอีกคนกลับทำให้ลู่ผิงต้องขมวดคิ้ว คนผู้นี้ลู่ผิงรู้จักดี เป็นเจ้าหนุ่มจองหองที่เคยมาทวงขอหญ้าวิญญาณพันปีจากเขาหลังจากกลับมาจากเกาะเฟยหลิง ไม่ได้พบกันหลายปี คนผู้นี้ดูสุขุมขึ้นมาก เมื่อนึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายมาจากหอปรุงยาของสำนักเจินหลิง เช่นนั้นในบรรดานักพรตที่เหลืออีกสี่ท่าน นอกเหนือจากอาจารย์ของตนแล้ว ก็น่าจะมีอยู่คนหนึ่งที่เป็นปรมาจารย์ปรุงยาของสำนัก
ขณะนั้น เจ้าหนุ่มจองหองในวันวานเห็นได้ชัดว่าจำลู่ผิงได้เช่นกัน สีหน้าพลันเปลี่ยนไปวูบหนึ่ง ก่อนจะคล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาเหลือบมองท่านนักพรตหลิ่วเสวียนหลิงที่นั่งสง่าอยู่กลางตำหนัก แล้วกัดฟันปรับสีหน้ากลับเป็นปกติ
ส่วนคนที่สามมีอายุไล่เลี่ยกับลู่ผิง หรืออาจจะอ่อนกว่าเล็กน้อย ทว่าสีหน้าและแววตากลับแฝงรอยกรำศึกกรำแดดฝนมาไม่น้อย เห็นได้ชัดว่าผ่านเรื่องราวมามาก ยิ่งไปกว่านั้น ลู่ผิงยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายสังหารจากร่างของเขา คนทั้งร่างประหนึ่งกระบี่คมกริบที่หลุดพ้นจากฝัก เยียบเย็นและน่าเกรงขามจนผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้