ตอนที่ 133 ค่ายกลส่งสาร

ตอนที่ 133 ค่ายกลส่งสาร

เสี่ยวเอ้อร์เอ่ยขึ้น “พี่ใหญ่ลู่ ท่านจะกลับมาเมื่อไหร่หรือขอรับ ข้าจะได้บอกหลงจู๊ให้เปิดประตูไว้รอ”

ลู่ผิงยิ้มพลางกล่าว “ไม่ต้องรอหรอก ข้าเสร็จธุระแล้วก็อาจจะไปเลย วันนี้เจ้าช่วยข้าไว้มาก ของเล็ก ๆ น้อย ๆ ชิ้นนี้มอบให้เจ้า”

เมื่อเสี่ยวเอ้อร์ยื่นมือไปรับของและตั้งใจจะเอ่ยขอบคุณ พอเงยหน้าขึ้นก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของลู่ผิงเสียแล้ว จึงได้แต่เกาศีรษะแล้วเดินกลับไปยังโรงเตี๊ยมตามลำพัง

เพิ่งเดินไปได้เพียงสองก้าว เสี่ยวเอ้อร์ก็ชะงักฝีเท้าลง จากนั้นจึงรีบเร่งฝีเท้าสาวเท้าก้าวไว มุ่งหน้ากลับไปยังโรงเตี๊ยมอย่างร้อนรน

“อย่างไรเสียก็ต้องขอหลงจู๊หยุดสักเดือนให้ได้ ต่อให้ไม่ได้ค่าจ้างของเดือนนี้ก็ช่าง ทะลวงเข้าสู่ขั้นหลอมโลหิตระดับสามให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน”

เสี่ยวเอ้อร์กระชับถุงเก็บของในมือแน่น นี่เป็นครั้งแรกที่เขามีศาสตราเวทประเภทเก็บของไว้ในครอบครอง ภายในถุงบรรจุยาเม็ดสำหรับขั้นหลอมโลหิตช่วงต้นสามขวด และยาเม็ดสำหรับขั้นหลอมโลหิตช่วงกลางอีกหนึ่งขวด นอกจากนี้ยังมีศิลาวิญญาณชั้นล่างอยู่อีกหนึ่งร้อยก้อน

สิ่งเหล่านี้ในสายตาลู่ผิงเป็นเพียงของที่หยิบยื่นให้คนอื่นได้ตามใจชอบ ทว่าสำหรับเสี่ยวเอ้อร์แล้ว มันกลับเป็นทรัพย์สมบัติก้อนมหาศาลเหลือล้น