ตอนที่ 132 เกาะชิวอวิ๋น

ตอนที่ 132 เกาะชิวอวิ๋น

กว่าต้ากุ้ยจะว่ายมาถึงตรงหน้าลู่ผิงได้ ต้าเป่าก็กระโจนเข้าใส่ลู่ผิงอย่างอดรนทนไม่ไหว มันตะเกียกตะกายทั้งสี่ขาปีนขึ้นไปบนไหล่ของเขา ยื่นของที่ประคองอยู่ในมือให้ลู่ผิงดู

หลังจากก้าวเข้าสู่ขั้นผสานโลหิต ต้าเป่าก็สามารถย่อร่างอันอ้วนทึบของมันลงได้บ้างแล้ว มิฉะนั้น ไหล่ของลู่ผิงคงไม่อาจรองรับเรือนร่างที่นับวันจะยิ่งใหญ่โตขึ้นเรื่อย ๆ ของมันได้

มุกผสานโลหิตเจ็ดเม็ดที่เปล่งประกายสีแดงเรื่อกลิ้งวนอยู่ในมือของลู่ผิง ผิวของมุกผสานโลหิตแต่ละเม็ดล้วนมีม่านปราณกังชี่สีแดงบาง ๆ คอยปกป้องไว้ นี่ก็คือหนึ่งในสัญลักษณ์ของผู้บำเพ็ญขั้นผสานโลหิตช่วงปลาย

ลู่ผิงแอบทอดถอนใจว่าคราวนี้นับว่าตนโชคดีจริง ๆ เขาต้องเปลืองความคิดไปมากมาย วางกำลังสัตว์เลี้ยงวิญญาณไว้ล่วงหน้าเพื่อถ่วงความเร็วของจระเข้ยักษ์หยวนสื่อ จากนั้นจึงใช้กระบี่ชิงหานซึ่งเป็นศาสตราเวทขั้นสูงสุดสังหารมันในดาบเดียว ทั้งหมดนี้ก็เพื่อให้จระเข้ยักษ์หยวนสื่อไม่มีเวลาพอที่จะทำลายห้วงแก่นหัวใจของตนเอง คิดไม่ถึงว่าจะประสบความสำเร็จได้อย่างหวุดหวิดเช่นนี้

เมื่อสัมผัสถึงพลังวิญญาณอันไพศาลที่แฝงอยู่ในมุกผสานโลหิตทั้งเจ็ดเม็ด ลู่ผิงก็มีที่พึ่งสำคัญที่สุดในการทะลวงสู่ขั้นผสานโลหิตช่วงปลายเสียที สมแล้วที่เป็นสัตว์อสูรซึ่งมีฐานะทัดเทียมกับอสรพิษวิญญาณสมุทรคราม