เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 116 หนีตายสุดชีวิต
ลู่ผิงซัดยันต์สมบัติแผ่นสุดท้ายของตนออกไปสกัดผู้บำเพ็ญขั้นผสานโลหิตช่วงปลายทั้งห้าคนไว้ ขณะกำลังจะหันหลังหนี ผู้บำเพ็ญขั้นผสานโลหิตช่วงกลางของสำนักเสวียนหลิงคนหนึ่งก็พุ่งพรวดออกมาจากด้านข้างด้วยความเร็วสูงลิ่ว ไม่ด้อยไปกว่าความเร็วของผู้บำเพ็ญช่วงปลายเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย
ขณะที่ลู่ผิงกำลังประหลาดใจ กระบี่บินเล่มหนึ่งก็อัดแน่นด้วยพลังเวททั้งหมดของผู้บำเพ็ญคนนั้นที่ยอมทุ่มสุดตัว พุ่งแทงตรงมายังลู่ผิง
ลู่ผิงยกโล่หลบวารีขึ้นรับอย่างไม่สะทกสะท้าน กระบี่บินพุ่งชนลงบนนั้น เพียงทำเอาม่านแสงที่โล่คุ้มกายแปรสภาพไว้สั่นไหวระลอกหนึ่ง ลู่ผิงจึงมองเห็นทิศทางที่กระบี่บินพุ่งมา ผู้ที่ยืนอยู่ตรงนั้นก็คือจางเหวยชิงที่พ่ายแพ้ยับเยินบนเกาะเฟยหลิง ยามนี้เขาเลื่อนขั้นสู่ผสานโลหิตช่วงกลางแล้ว กำลังจ้องมองลู่ผิงด้วยสีหน้าเคียดแค้นผสมหวาดผวา ใบหน้าซีดเผือดจนน่ากลัว
ลู่ผิงไม่มีเวลาสนใจว่าเหตุใดจางเหวยชิงจึงชิงลงมือก่อนผู้บำเพ็ญช่วงปลายเหล่านั้นได้ เขาเพียงเรียกรังเมฆมงคลออกมา ร่างพลันกลายเป็นลำแสงสีขาวพุ่งเฉียดผิวน้ำ หายลับไปในม่านราตรีอันเวิ้งว้าง