เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 115 สะกดรอยในเงามืด
เมฆกระเปาะผืนนี้ก็คือสิ่งที่ลู่ผิงได้มาจากถ้ำพำนักของผู้บำเพ็ญบนเกาะเฟยหลิงซึ่งเป็นศาสตราเวทชั้นสูงนามกระเปาะเมฆมงคลศาสตราเวทชิ้นนี้ไม่เพียงมีความเร็วสูงล้ำแต่ยังมีประสิทธิผลในการซ่อนเร้นกลิ่นอายของผู้บำเพ็ญเป็นอย่างมากอีกด้วย
ผ่านไปราวหนึ่งชั่วยาม เมื่อสัมผัสจิตของลู่ผิงไหวระริกเขาก็รับรู้ถึงความเคลื่อนไหวบางอย่างใต้ผิวน้ำเห็นเพียงผิวน้ำทะเลกระเพื่อมไหว ผู้บำเพ็ญคนหนึ่งใบหน้าซีดขาวสวมชุดดำน้ำซึ่งเป็นศาสตราเวทชนิดพิเศษพลันโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำ
ผู้บำเพ็ญผู้นี้กวาดตามองสำรวจไปรอบด้านครั้นไม่พบสิ่งใด จึงจุดยันต์ส่งเสียงขึ้นไม่นานนัก บนผิวน้ำทะเลอันไกลลิบพลันปรากฏแสงเหาะเหินกว่ายี่สิบสายพริบตาเดียวก็มาถึงเหนือน่านน้ำแถบนี้
ผู้บำเพ็ญขั้นผสานโลหิตช่วงกลางและช่วงปลายกว่ายี่สิบคนเผยร่างออกมาผู้บำเพ็ญที่มาสำรวจก่อนหน้านี้จึงก้าวไปข้างหน้า กล่าวกับผู้บำเพ็ญขั้นผสานโลหิตช่วงปลายซึ่งเป็นผู้นำว่า "ศิษย์พี่จ้าวพวกศิษย์น้องหวงเพียวหลิงทั้งสามคนน่าจะสิ้นชีพที่นี่ ฝ่ายตรงข้ามลงมือได้หมดจดนักมิได้ทิ้งร่องรอยพิรุธใดไว้ น่าจะถูกศัตรูใช้กำลังเหนือกว่าอย่างท่วมท้นเข้าล้อมสังหารจนสิ้นชีพขอรับ"