เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 3 ถูกเล่นงานเข้าแล้ว
“แค่ก...”
หลี่ว์มู่รีบยกมือปิดปากและจมูก เดิมทีเขาจากดาวต้นไม้ยักษ์มาด้วยจิตใจเบิกบาน ทว่าเพิ่งจะปรากฏกาย กลิ่นฉุนแสบจมูกสายหนึ่งก็สำลักเข้ามาจนเขาแทบจะขาดใจตาย
พอกวาดตามองรอบด้าน ทุกหนแห่งล้วนเต็มไปด้วยลาวาเดือดพล่านที่พวยพุ่งควันสีขาว ส่วนหลี่ว์มู่กลับอยู่บนโขดหินก้อนหนึ่งที่จวนเจียนจะถูกธารลาวากลืนกิน โขดหินก้อนนี้ดูแล้วจุคนได้มากที่สุดเพียงสองคนเท่านั้น
ในรัศมีหลายลี้ไม่มีหินก้อนอื่นอีก หลี่ว์มู่รู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้าขึ้นมา จะจากไปเช่นไรดี ท่าก้าวตัดนภาสามารถกระโดดออกไปได้เพียงระยะร้อยจั้ง หรือว่าจะต้องว่ายน้ำฝ่าธารลาวาออกไป?
“เหตุใดข้าถึงได้ซวยเช่นนี้ ทั้งสองคราล้วนถูกส่งมายังสถานที่พึ่งพาไม่ได้ถึงเพียงนี้ ซ้ำยังเหลวไหลขึ้นเรื่อย ๆ ทุกครั้งอีกด้วย”