เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 ดำเนินความไร้ยางอายให้ถึงที่สุด
หลี่ว์มู่ยืนอยู่กับที่พลางกวาดสายตามองไปรอบทิศ จะยังมีร่องรอยของเจ้าหัวโล้นอยู่ที่ใดอีก เห็นทีอีกฝ่ายคงรังเกียจเผ่าพันธุ์เดียวกันเช่นเขาเป็นอย่างยิ่ง
จะทำอย่างไรดี? เจ้าหัวโล้นเป็นมนุษย์เพียงคนเดียวบนดาวดวงนี้ หากหาตัวเขาไม่พบ ตนเองคงต้องถูกกักขังอยู่บนดวงดาวนามว่าดาวต้นไม้ยักษ์แห่งนี้ ก้าวตัดนภาก็กระโดดได้เพียงระยะร้อยจั้ง การจะบินหนีไปจากที่นี่ช่างเป็นเรื่องเพ้อฝันสิ้นดี
อีกทั้งที่นี่มีค่ายกลเคลื่อนย้ายหรือไม่ หลี่ว์มู่ย่อมไม่รู้แม้แต่น้อย ทางเลือกเดียวจึงมีเพียงเจ้าหัวโล้นผู้นั้น จำต้องหาตัวเขาให้พบ
พอนึกถึงตรงนี้ หลี่ว์มู่ก็เลือกต้นไม้ยักษ์ต้นหนึ่งแล้วโผนทะยานขึ้นไป หนึ่งครั้งพุ่งไปร้อยจั้ง ต้องโผนทะยานถึงเก้าคราจึงจะขึ้นมาถึงยอดไม้ ครั้นยืนบนยอดไม้มองไกลไปรอบทิศ หัวใจของหลี่ว์มู่ก็พลันเย็นเฉียบไปครึ่งดวง