เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 “พี่สะใภ้รอง” อย่ากลัวไปเลย
“พี่ใหญ่ ข้าขอล่วงหน้าไปก่อนก้าวหนึ่ง!” หานเฟิงกล่าวจบก็ก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว ร่างพลันเลือนหายไร้ร่องรอย
“อ๊ะ...” ไท่หยางไม่เข้าใจว่าเหตุใดหานเฟิงจึงร้อนรนถึงเพียงนี้ ไม่ยอมไปพร้อมกับพวกตนสองสามคน
“เสี่ยวอู่ คงไม่วางใจคนผู้หนึ่งกระมัง” หลิงฮุยพลันนึกถึงเด็กสาวที่ชื่อหลิงเยวี่ยผู้นั้น
“พวกเราก็รีบไปกันเถิด” หลิงฮุยเคลื่อนกาย ทะยานบินไปทางทิศเหนือเช่นกัน
คนทั้งสี่ร่วมทาง รุดหน้าไล่ตามหานเฟิงไปด้วยความเร็วสูงสุด
“พี่ใหญ่ ท่านรู้สึกแปลกหรือไม่ เหตุใดตบะของเหล่าอสูรปีศาจล้วนอยู่ที่ตานหลิงระดับสี่โดยประมาณ หรือว่าไม่มีอสูรปีศาจขั้นสูงอยู่เลย” ไท่หยางเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาหนึ่งประโยค
“ข้าก็ไม่กระจ่างเช่นกัน” หลิงฮุยถูกไท่หยางสะกิดเตือน ก็พลันรู้สึกแปลกประหลาดใจขึ้นมาเช่นกัน
......