กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 32 คลื่นอสูร
“จื่อหนั่ว พวกเราไปกันเถอะ” หลิงเยวี่ยเอ่ยขึ้นอย่างยากลำบาก ในเมื่อศิษย์น้องเล็กลืมเลือนอดีตไปแล้ว ย่อมเป็นเรื่องที่ดีกว่ากระมัง เขาจะได้ไม่ต้องมีชีวิตอยู่ท่ามกลางความเคียดแค้นเช่นตนเอง
หลิงเยวี่ยเช็ดน้ำตา พลางมองไปยังหานเฟิงแล้วฝืนยิ้มออกมา จากนั้นร่างก็พุ่งทะยานออกไปดุจลำแสงสีเขียวสายหนึ่งจากไป
จื่อหนั่วก็มองหานเฟิงด้วยสายตาซับซ้อนแวบหนึ่ง ก่อนจะทะยานร่างกลายเป็นประกายแสงสีม่วงจากไปเช่นกัน
หานเฟิงมองตามทิศทางที่หลิงเยวี่ยจากไป พลันเกิดความรู้สึกอยากจะไล่ตามไป ทว่าต่อให้ไล่ตามไปแล้วจะกล่าวอันใดได้เล่า ตัวเขาจำไม่ได้เลยสักนิดว่านางเป็นใคร
“หลิงเยวี่ย เหตุใดจึงไม่บอกเขา” จื่อหนั่วไม่เข้าใจว่าไฉนหลิงเยวี่ยถึงไม่ยอมเปิดเผยฐานะยอมรับกับหานเฟิง