กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 175 มีบางสิ่งกำลังจ้องมองพวกเราในม่านหมอก
ไอหมอกของป่าไอหมอกยิ่งมายิ่งหนาทึบขึ้นทุกที
พวกอวิ๋นหลีทั้งสามคนเดินมานานกว่าหนึ่งชั่วยามแล้ว ก็ยังคงมองไม่เห็นปลายทางของผืนป่า ต้นไม้สูงใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งยังแผ่กิ่งก้านหนาทึบ เรือนยอดไม้บดบังท้องฟ้าจนมิดชิด มีเพียงลำแสงที่ส่องลอดผ่านช่องว่างลงมาเป็นครั้งคราว ส่องสว่างมอสส์และพืชตระกูลเฟิร์นบนพื้นดิน กลิ่นเหม็นอับของใบไม้ผุพังในอากาศยิ่งมายิ่งรุนแรง คละเคล้าด้วยกลิ่นคาวของดินโคลน อีกทั้งยังมีกลิ่นอายโบราณที่มิอาจอธิบายเป็นคำพูดได้เจือปนอยู่อีกสายหนึ่ง