เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 หลินฮ่าวกลับสำนัก ลอบกลั่นแกล้งลับหลัง
สำนักจื่อหยาง นิกายฝ่ายใน
หลินฮ่ายืนอยู่หน้าประตูเรือนพักของตน สีหน้ามืดมนน่ากลัวยิ่งนัก
เขาเพิ่งกลับมาจากสถานที่ฝึกฝน สภาพฝุ่นเกรอะกรัง ทั่วร่างยังคงมีบาดแผลที่ยังไม่สมานดีหลายแห่ง เดิมทีสมควรไปรายงานตัวกับอาจารย์ก่อน ทว่าเขากลับได้ยินข่าวหนึ่งระหว่างทาง ว่านังสวะผู้นั้น สวะรากวิญญาณครบทุกธาตุที่ถูกเขาถอนสัญญาหมั้นหมายต่อหน้าธารกำนัล ถึงกับเข้ามาอยู่ในสำนักจื่อหยางได้
มิเพียงเท่านั้น นางยังผ่านการทดสอบเข้าสำนัก กลายเป็นศิษย์ฝ่ายนอกไปแล้ว
กำปั้นของหลินฮ่าวกำแน่นจนส่งเสียงกระดูกลั่น ข้อนิ้วซีดขาว
“นายน้อย” องครักษ์ด้านหลังเอ่ยปากอย่างระมัดระวัง “ท่านรีบไปพบอาจารย์ก่อนเถิด อย่าให้ผู้อาวุโสต้องรอนานเลยขอรับ”
หลินฮ่าวสูดลมหายใจเข้าลึก สะกดโทสะในจิตใจ แล้วหมุนตัวเดินไปยังโถงผู้อาวุโส
เขาไม่อาจใจร้อน นังสวะนั่นเข้าสำนักจื่อหยางแล้วอย่างไรเล่า ศิษย์ฝ่ายนอก แม้แต่จะถือรองเท้าให้เขายังไม่คู่ควร ตัวเขาหลินฮ่าวเป็นถึงศิษย์ใน มีตบะระดับสร้างฐาน ได้กราบหนึ่งในผู้อาวุโสที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักจื่อหยางเป็นอาจารย์ คิดจะบี้ขยี้สวะฝ่ายนอกระดับหลอมปราณขั้นหนึ่งให้ตาย ย่อมมีวิธีสารพัด
ภายในโถงผู้อาวุโส ชายชราผมขาวผู้หนึ่งกำลังนั่งหลับตาสงบจิตใจอยู่บนเบาะรองนั่ง ครั้นได้ยินเสียงฝีเท้า เขาก็ลืมตาขึ้นมองหลินฮ่าวแวบหนึ่งแล้วพยักหน้าเล็กน้อย