เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 เอี้ยวกาย ดรรชนีเดียว
บนแท่นประลอง ดาบของอวิ๋นหู่ฟันมาถึงเบื้องหน้าแล้ว
ดาบนั้นทั้งรวดเร็วทั้งอำมหิต แฝงเสียงหวีดหวิวแหวกอากาศ บนตัวดาบมีแสงโลหิตไหลเวียน ดั่งสัตว์ร้ายดูดเลือดอ้าปากกว้าง หมายจะกลืนกินดรุณีน้อยร่างผอมบางตรงหน้าลงไปในคำเดียว
ใต้แท่น สายตาจำนวนนับไม่ถ้วนจับจ้องภาพเหตุการณ์นี้เขม็ง
มีคนกำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้น มีคนแสยะยิ้มหัวเราะร่าด้วยความสะใจ มีคนทนดูไม่ได้จนต้องเบือนหน้าหนี ในสายตาของพวกเขา การต่อสู้นี้ได้จบลงแล้ว ระดับหลอมปราณขั้นหนึ่งปะทะระดับหลอมปราณขั้นสี่ ย่อมไม่มีข้อกังขาใด ๆ ทั้งสิ้น
“ตายแน่แล้ว ตายแน่แล้ว!”
“ดาบนี้ฟันลงไป นางไม่ตายก็พิการ!”
“สมน้ำหน้า! ใครใช้ให้นางกำเริบเสิบสานถึงเพียงนั้นเล่า”
บนที่นั่งชมการประลองของเรือนสาขาสอง มุมปากของคุณนายรองผุดรอยยิ้มกระหยิ่มใจ นางมองร่างผอมบางบนแท่นประลองที่กำลังจะถูกแสงดาบกลืนกิน ในแววตาเปี่ยมล้นด้วยความสะใจ
“เหยาเอ๋อร์ เจ้าดูสิ เจ้าตัวไร้ค่านั่นกำลังจะ...”