บทที่ 482 ผลึกวิญญาณเสวียนระดับสูงสุด ตามหาคำตอบ เสวียนมู่หยางลอบโจมตี กับดัก

บทที่ 482 ผลึกวิญญาณเสวียนระดับสูงสุด ตามหาคำตอบ เสวียนมู่หยางลอบโจมตี กับดัก

"ตายซะที!"

เจ้าอ้วนสวี่ทรุดตัวลงนั่งกับพื้น หอบหายใจเข้าปอดคำโต ใบหน้าเต็มไปด้วยความโล่งอกราวกับเพิ่งรอดพ้นจากความตาย

เจียงหนิงจื่อและเย่รั่วซีก็ซวนเซเช่นกัน ทั้งสองเก็บกระบี่วิญญาณพลางถอนหายใจยาว

"อสูรดับสูญความว่างเปล่าระดับห้วงลึกรับมือยากจริงๆ" เจียงหนิงจื่อปาดเหงื่อบนหน้าผาก เอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกยังขวัญผวา

"ถ้าไม่ได้เฉินอันอยู่ด้วย พวกเราคงต้องตายกันหมดที่นี่แน่" เย่รั่วซีกล่าว

หากหลี่เฉินอันไม่ได้แข็งแกร่งมากพอ ลำพังพวกเธอไม่มีทางเอาชนะอสูรดับสูญความว่างเปล่าระดับห้วงลึกได้เลย

"ใช่แล้ว ลูกพี่คือผู้มีควาดีความชอบอันดับหนึ่ง!" เจ้าอ้วนสวี่เอ่ยสมทบ

ชายหนุ่มร่อนตัวลงสู่พื้นช้าๆ กระบี่ปี้ลั่วหวงเฉวียนยังคงอยู่ในมือ ดวงตาดั่งดวงดาวจับจ้องซากอสูรด้วยความเย็นชา