บทที่ 417 ฮั่วจื้อหมิง หางจิ้งจอก โลภคลั่ง คนบ้า

บทที่ 417 ฮั่วจื้อหมิง หางจิ้งจอก โลภคลั่ง คนบ้า

หลี่เฉินอันซักไซ้ทันที "วิธีอะไร?"

ชายชราจ้องมองเขาด้วยสายตาลึกล้ำ ก่อนจะเอ่ยขึ้น "หลายปีมานี้ แม้ข้าไม่ได้ออกไปไหน แต่ก็พบช่องโหว่ของค่ายกลแห่งหนึ่ง"

"ถ้ำเซียนแห่งนี้แม้จะแน่นหนา ทว่าวันเวลาผันผ่าน ค่ายกลย่อมมีจุดที่อ่อนกำลังลง แต่ช่องโหว่นี้ซ่อนเร้นอย่างยิ่ง ข้าเองก็ยากเย็นกว่าจะตรวจพบ มันต้องใช้พลังจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งจึงจะสั่นคลอนได้"

"ลำพังพลังของข้าคนเดียวไม่เพียงพอจะทำลายค่ายกล!"

เมื่อได้ฟัง หลี่เฉินอันจึงเอ่ยปากช้าๆ "รุ่นพี่หมายความว่า ให้เราร่วมมือกันทำลายค่ายกลอย่างนั้นหรือ?"